Istnieją trzy kategorie ludzi

W której ty się znajdujesz?

1 - Ludzie bez finansowego zabezpieczenia
Większość ludzi dzisiaj należy do tej kategorii.Pracują więcej i więcej za coraz mniejsze pieniądze
Narażeni są na zwolnienia związane z redukcją zatrudnienia, skandale finansowe w korporacjach.
Z roku na rok powiększają statystyki personalnych bankructw.Ludzie utopieni w długach na kartach kredytowych. Najwyższy poziom długu konsumenckiego i najniższy poziom oszczędności osobistych w historii ludzkości.Ludzie, którym rząd nie jest wstanie zapewnić bezpiecznej emerytury.

Zarabiasz wystarczająco dużo?
Czy żyjesz od wypłaty do wypłaty tylko po to by odkryć na końcu miesiąca, że na koncie nie ma pieniędzy?
Czy regularnie odkładasz na emeryturę?
Jakiej wysokości oszczędności oczekujesz za 10, 20 lat w swoim portfelu inwestycyjnym?

2 - Ludzie, którzy wygrywają wyścig szczurów, ale żyją jak w kieracie.
Mają duże dochody, ale wciąż zamieniają swój czas na pieniądze.Żyją w dużym stresie "zarzynając" się dla kariery.Płacą innym ludziom, żeby wychowywali ich dzieci.Płacą cenę narażając swoje małżeństwo i relacje z innymi ludźmi.Tracą równowagę – poświęcając swoją rodzinę i życie osobiste

Czy masz wystarczająco dużo czasu?
Nawet ci, którzy żyją w dobrobycie, często muszą w zamian tracić długie godziny w pracy i na dojazdy.
Czy chciałbyś więcej wolnego czasu dla siebie i dla swojej rodziny?

3 - Ludzie, którzy posiadają  wymarzony styl życia!
Mają duże dochody.Mają czas by się nimi cieszyć.Cieszą się wolnością  i wspaniałym stylem życia!

Możesz mieć jedno i drugie!
Czy nie byłoby wspaniale mieć mnóstwo pieniędzy i wystarczająco dużo czasu by się nimi cieszyć?

Jednym z najlepszych sposobów na osiągnięcie tego jest zdobycie pasywnego dochodu emerytalnego, zbudowanego na stałej, powtarzającej się konsumpcji produktów, które zmieniają ludzkie życie.

Czarne nieznane drzwi

"Człowiek biedny to człowiek bez celu, bez możliwości nauki i bez chęci do zmian" Nikodem Marszałek

Usłyszałam kiedyś pewne opowiadanie, które przedstawiało pewnego sędziego, który żył na Dzikim Zachodzie. Miał on dziwny zwyczaj, każdemu kryminaliście, którego skazywał na powieszenie, dawał wybór: szubienica albo czarne, nieznane drzwi. Kiedy nadchodził czas egzekucji, sędzia ów zawsze kierował do skazanego takie słowa:

"Co wybierasz - szubienicę czy czarne, nieznane drzwi?" 

Prawie każdy, któremu to proponował wybierał sznur. Pewnego dnia szeryf zapytał: "Dlaczego wszyscy wybierają powieszenie, zamiast tych czarnych drzwi?". Sędzia odpowiedział: "Oni zawsze wybierają coś znanego, wolą to od nieznanego. Ludzie boją się czegoś, czego nie znają. Ja dałem im wybór". "Co takiego jest za tymi drzwiami?" - zapytał się szeryf. 

"Wolność" - odpowiedział sędzia - "ale bardzo mało ludzi jest dostatecznie odważna, aby wybrać drogę do nieznanego".

Celuj do celu!

"Pamiętaj, że połowa radości z sukcesu to oczekiwanie na sukces." Jackson Brown

Marzenia są nieodłącznym elementem ludzi, naszej podświadomości, myślenia, wyobrażeń. Jedni marzą o szybkich samochodach, inni o wspięciu się po szczeblach kariery na sam szczyt, a jeszcze inni o wielkiej miłości czyhającej tuż za rogiem.Marzenia mogą dotyczyć odległej przyszłości lub
jeszcze tego samego dnia, w którym pragnienie wpadnie nam na myśl. Co zrobić, aby marzenie nie
pozostało tylko marzeniem, a przerodziło się w coś realnego, namacalnego, odczuwalnego? Przede
wszystkim trzeba je postawić sobie za cel. Od czego zatem zacząć?

Ogólnie mówiąc celem jest stan lub obiekt, do którego dążymy. W pierwszym kroku musimy
koniecznie sprecyzować nasze pragnienie, które chcemy urzeczywistnić, a następnie ubrać je

w słowa. Najlepiej cel, ku któremu chcemy wyjść na przeciw - zapisać. Musimy oczywiście pamiętać, że postawiony cel musi być realistyczny. Po wyznaczeniu głównego celu, zastanówmy się, 

Kolejnym ważnym krokiem w drodze do osiągnięcia celu jest zdecydowanie i konsekwencja w działaniu. W tym miejscu konieczne jest wprowadzenie w swoim życiu stałych zmian - nieodkładanie niczego na później, wyrzucenie ze swojego słownika wyrażenia "od jutra robię..". Dlaczego od jutra? Od teraz - to najwłaściwsza odpowiedź. Jeśli weźmiesz się za coś od razu, tym szybciej możesz oczekiwać efektów i wyrobić w sobie właściwy nawyk, aby nie odwlekać ważnych spraw.

Ostatnim krokiem, ale równie bardzo ważnym jest wytrwałość. Gdyby wszystko przychodziło łatwo i bez wysiłku, to jakim sukcesem byłaby możliwość spełnienia każdej najmniejszej zachcianki?
Prawdopodobnie żadnym. Na każdej drodze do celu pojawią się schody, mniejsze lub większe, ale do
pokonania, trzeba tylko wiedzieć, jak się po nich wspinać i być konsekwentnym. Nikt inny za Ciebie
tego nie zrobi, tylko od Ciebie zależy, jak szybko pokonasz schody i wzniesiesz się na sam szczyt,
gdzie czeka nagroda - osiągnięty cel, spełnione marzenie. Wyznaczenie celu to dopiero początek, jednak aby zacząć, pierwszy krok jest bardzo ważny, być może i najważniejszy. 

 A jakie są Twoje marzenia, które postawisz sobie za cel i zrealizujesz?

Zarządzanie vs przywództwo

Zarządzanie to "teraz" przywództwo to "jutro"

Pojęcia zarządzania i przywództwa często, dość błędnie traktowane są jako tożsame i używane zamiennie. W rzeczywistości jednak różnice między nimi są znaczące. W największym skrócie można powiedzieć, że przywództwo dotyczy jutra natomiast zarządzanie to dziś (teraz) organizacji . Zarządzanie dotyczy z reguły bieżącej kontroli instytucji, jej efektywności, wydajności, tego co
przewidywalne. Przywództwo zaś odnosi się do przyszłości, zawiera w sobie wizję organizacji w określonej przestrzeni czasowej (czym firma czy organizacja będzie za 5, 10, 20 lat). Ta wizja zawiera w sobie także ogólną strategię osiągania celu oraz przyszłej kultury organizacyjnej (która w dużej mierze jest tym, czego lider sobie życzy).

Cele organizacyjne

Teraz przyjrzyjmy się tej analizie nieco bliżej. Witold Jankowski w swoim opracowaniu pt. "Przywództwo" w sposób klarowny opisuje różnice między zarządzaniem a przywództwem. Jeśli weźmiemy pod uwagę cele organizacyjne, to można stwierdzić, że zarządzanie planuje konkrety oraz tworzy realne budżety. Polega to na ustalaniu szczegółowych harmonogramów dla osiągnięcia
wyznaczonych zadań i uzyskania konkretnych wyników oraz zdobyciu i odpowiednim lokowaniu zasobów (ludzkich, materialnych, finansowych) w celu uzyskania założonych rezultatów.

Przywództwo natomiast ustala kierunek rozwoju instytucji, tworzy wizję przyszłości (bliskiej i odległej) oraz stale opracowuje strategię dla wprowadzenia zmian umożliwiających osiągnięcie wizji.

Rozwiązywanie problemów

Kiedy weźmiemy pod uwagę rozwiązywanie problemów w organizacji to zarządzanie ma na celu kontrolę, co przejawia się monitorowaniem planów, harmonogramów, identyfikacją odstępstw od założeń, planowaniem i organizowaniem działań pozwalających wyeliminować błędy. 

Przywództwo zaś przede wszystkim motywuje i inspiruje, pobudza pracowników do pokonywania przeszkód i barier budżetowych, zasobowych i międzyludzkich. Zmierza ono również do zaspokojenia podstawowych a często nieświadomych potrzeb członków organizacji (np. udziału we władzy czy w podejmowaniu decyzji).

Ludzie

W kwestii zasobów ludzkich zarządzanie polega na organizacji i zatrudnianiu. Oznacza to, ustalanie struktury zatrudnienia, alokowanie pracowników, delegację obowiązków, wprowadzanie procedur i monitoring realizacji. 

Przywództwo natomiast przedstawia kierunek działań osobom, które powinny angażować się
w realizację strategii oraz wpływa na tworzenie zespołów i koalicji poprzez określenie wizji i strategii.

Oto główne różnice pomiędzy zarządzaniem a przywództwem. Ich zrozumienie może być krokiem ku lepszej organizacji działalności danej instytucji oraz może przyczynić się do zwiększenia jej efektywności.

Technika skutecznego telefonu.

Dla wielu osób  głównym narzedziem pracy jest telefon.

Czy istnieje technika, która sprawia, że ludzie będą automatycznie akceptowali Twoje propozycje?
Jest wiele takich technik.

,,Twój los kształtuje się w momentach podejmowania decyzji." A.Robbins

Jedną z najbardziej popularnych i jednocześnie bardzo  skuteczną jest technika szybkiego dopasowania.Nasz umysł działa w ciekawy sposób.Jeśli zadasz komuś trzy pytania pod rząd, na które odpowie TAK, to stwierdzenie, które po nich nastąpi potraktuje jako polecenie.Dzieje się tak dlatego, że ludzie lubią, kiedy  potwierdzamy ich rzeczywistość.

Jest to tak proste, że zazwyczaj ludzie nie wierzą w to, zanim tego nie przetestują.

Jaki jest kluczowy składnik inteligecji emocjonalnej?

Motywacja to cecha wspólna praktycznie wszystkich skutecznych przywódców. 

To ogromny "drive" do osiągania więcej, szybciej i lepiej. Prawdziwi liderzy chcą osiągać wyniki lepsze niż oczekiwane i w tym kierunku prowadzą swoją drużynę. Jest to tym bardziej ważne, że to podwładni czesto czerpią motywację od swojego lidera, który jest bez reszty oddany sprawie.

Chcesz być dobrym liderem? Podstawą jest motywacja, bez tego ani rusz!

Prawdziwi liderzy szukają twórczych wyzwań, uwielbiają się uczyć, czują dumę i czerpią radość
z dobrze wykonanych zadań. Nie lubią bezruchu i stagnacji. Pytają, węszą, starają się zrozumieć
więcej i lepiej. Zachowują optymizm nawet w sytuacjach trudnych. Samokontrola w połączeniu z wiarą w sukces powodują przezwyciężenie frustracji i depresji, które przychodzą w momentach niepowodzenia.

Liderzy stawiają wysoko poprzeczkę, zarówno sobie jak i organizacji dla której działają. Są jej
oddani oraz zespołowi. To powoduje, że są jak lokomotywa, która ciągnie do przodu mimo
wielotonowego oporu.

Jak zwiększyć motywację?

Na to pytanie odpowiedź jest generalnie dość prosta, natomiast droga do przebycia trudna.
Trzeba przede wszystkim poznać siebie, znaleźć "wewnętrzny napęd", robić to co się lubi, albo
polubić to co się robi i być ponadprzeciętnym.Stawiaj sobie poprzeczkę wyżej.  Codziennie coraz wyżej.

"Motywacja jest tym, co pozwala Ci zacząć. Nawyk jest tym, co pozwala Ci wytrwać" 

Jim Ryun

Marzenia a rzeczywistość

Każdego dnia miliony ludzi marzą o wzbogaceniu się. 

Wyobrażają sobie, jakby to było wspaniale, gdyby tylko mieli tyle pieniędzy, ile pragną. Już dobrze wiedzą, co zrobiliby z tą całą sumą pieniędzy. Dla większości ludzi to jest najdalszy punkt, do jakiego docierają w swoich marzeniach o fortunie. 

Zaraz potem szybko wracają do swojej marnej rzeczywistości, gdyż boją się wychylić czubek nosa poza granice, w których żyją.