Pierwsza zasada wzbogacania się.

Jedyna siła zdolna do tworzenia materialnych bogactw z Bezkształtnej Substancji jest myśl.

Substancja, z której stworzone sa wszystkie rzeczy,jest substancja myśląca, a powstająca w niej
myśl o formie stwarza tę formę.Pierwotna Substancja działa wedle swych własnych myśli; każda forma i każdy proces, który obserwujesz w naturze, jest widzialną ekspresją myśli w Pierwotnej Substancji. Jeżeli Bezkształt myśli o kształcie, przyjmuje ten kształt; jeżeli myśli o ruchu, wykonuje ten ruch. W ten sposób zostały stworzone wszystkie rzeczy. Żyjemy w świecie myśli, który jest częścią wszechświata myśli. Myśl o poruszającym się wszechświecie przeniknęła Bezkształtną Substancję, która zaczęła poruszać się zgodnie z ową myślą, przyjmując i utrzymując formę systemów planetarnych.

Bezkształt przyjmuje forme własnych myśli i porusza się zgodnie z nimi. Myśląc o idei wirujących
systemów słońc i światów, przyjmuje formę tych ciał niebieskich i porusza nimi wedle tych myśli.
Myśląc o powoli rosnącym dębie, porusza się zgodnie z tą wizją, tworzy drzewo, mimo że zajmuje to całe stulecia. Podczas tworzenia Bezkształt wydaje się poruszać zgodnie z wcześniej ustalonymi już drogami kreacji; myśl o dębie nie powoduje natychmiastowego sformowania dorosłego drzewa, lecz zaczyna od wprawienia w ruch sił, które stworzą drzewo zgodnie z wcześniej ustalonymi prawidłami wzrostu.

Każda myśl o formie utrzymywana przez myślącą Substancję kreuje tę formę, lecz zawsze,bądź przynajmniej generalnie, według prawideł wzrostu i działania ustalonych już  wcześniej.Myśl o określonym domu, jeżeli została odciśnięta w Bezkształtnej Substancji, może nie spowodować
nagłego pojawienia się budynku; może jednak skierować już  działające w handlu i biznesie energie kreacji na takie tory, które spowodują bardzo szybkie wybudowanie tego domu.

A jeżeliby nie istniały żadne kanały, dzięki którym energia kreacji mogłaby pracować, wtedy
dom zostałby sformowany bezpośrednio z pierwotnej substancji, bez czekania na wolne procesy
organicznego i nieorganicznego świata.Żadna myśl o kształcie nie może zostać odciśnięta
w Pierwotnej Substancji nie powodując przy tym stworzenia tej formy.

Człowiek jest centrum myśli, potrafi tworzyć idee. Wszystkie rzeczy, które człowiek wytwarza
swoimi rękami muszą  najpierw zaistnieć w jego myślach; nie ma możliwości wytworzenia
rzeczy, jeżeli nie poprzedza tego jej wyobrażenie. I jak dotąd człowiek ukierunkował swoje wysiłki całkowicie w kierunku pracy swoich rąk; przykładając ręczną robotę do świata form,szukając sposobów na zmianę lub zmodyfikowanie form już  istniejących. Nigdy nie pomyślał,żeby próbować tworzyć nowe formy przez odciskanie swych wyobrażeń na kanwie Bezkształtnej Substancji.

Gdy człowiek stworzy w myślach formę, zaczyna szukać materiału w formach oferowanych przez
naturę, a następnie tworzy obraz przedmiotu,który sobie wyobraził. Nie podejmuje żadnego wysiłku współpracy z Bezkształtną Inteligencją;nie pracuje „z Ojcem". Nigdy nie marzył, że może „czynić dzieło Ojca swego". Człowiek przekształca i modyfikuje istniejące formy swoja ręczną pracą;
nie poświecił nigdy uwagi pytaniu o możliwość tworzenia rzeczy wprost z Bezkształtu poprzez komunikowanie mu swoich myśli. Zamierzam udowodnić, że może tak być w rzeczywistości; że
każdy mężczyzna i każda kobieta mogą to robić, i pokaże jak. W pierwszym etapie musimy poczynić trzy podstawowe założenia.

Przede wszystkim stwierdziliśmy, że istnieje jedna,pierwotna, bezkształtna substancja, z której
stworzone są wszystkie rzeczy. Wszystkie te niezliczone elementy sa niczym innym, jak różnymi
manifestacjami jednego; wszystkie formy, które znajdujemy w świecie o żywionym i nieożywionym,
są niczym więcej jak tylko ta sama pierwotna substancja przyobleczona w różne kształty.

Pierwotna Substancja jest inteligentna; myśl zawarta w niej tworzy formę przez tą myśl wyobrażona. Myśl umieszczona w owej pierwotnej materii wytwarza formy. Człowiek jest ośrodkiem myśli zdolnym do tworzenia idei; jeżeli człowiek jest w stanie przekazać swoją myśl pierwotnej substancji, może spowodować wykreowanie,bądź uformowanie, rzeczy, o której myśli.

Podsumowując:

Istnieje myślaca substancja, z której zrobione są wszystkie rzeczy, substancja, która w swoim pierwotnym stanie wypełnia i przenika wszystkie przestrzenie wszechswiata.Myśl istniejaca w tej substancji powoduje powstanie rzeczy przez ową myśl zobrazowanej.

Człowiek jest w stanie tworzyć rzeczy we własnych myślach, i odcisnąwszy swoje myśli w bezkształtnej substancji,spowodować ich stworzenie w rzeczywistości.Można zapytać, czy jestem w stanie udowodnić powyższe twierdzenia; bez zagłębiania się w szczegóły mogę odpowiedzieć że tak, posługując się zarówno rozumowaniem logicznym, jak i opierając się na doświadczeniu.

Przeprowadzając dedukcje od fenomenów formy i myśli doszedłem do jednej, pierwotnej i myślącej
substancji; a przeprowadzając indukcję od myślącej substancji, doszedłem do mocy człowieka
urzeczywistniania rzeczy, o których myśli.

I wreszcie eksperymentując, potwierdziłem prawidłowość owego rozumowania; to jest mój najsilniejszy dowód.Jeśliby jedna osoba po przeczytaniu tej książki i wcieleniu w życie zasad, o których mówi, stała się bogata, byłby to przykład wspierający moje tezy; jeżeli jednak każdy człowiek postepujący wedle tych zasad stałby się bogaty, byłby to pozytywny dowód do czasu, a komuś nie powiodłoby się pomimo postępowania dokładnie według zasad. Teoria jest prawdziwa dopóki opisywany przez nią proces nie zawiedzie w praktyce;a ten proces z pewnością nie zawiedzie,
gdy każdy, kto postąpi dokładnie tak jak zostało napisane w tej książce, osiągnie bogactwo.

Powiedziałem wcześniej, że każdy człowiek postępujący we Własciwy Sposób wzbogaci się; i aby ten cel osiągnąć, człowiek ten musi być w stanie myśleć we właściwy sposób. Sposób, w jaki człowiek działa, jest bezpośrednią konsekwencją sposobu, w jaki myśli.Aby robić rzeczy w taki sposób, w jaki chcesz,będziesz musiał nabyć umiejetności myślenia w sposób, w jaki chcesz myśleć; jest to pierwszy krok na drodze do bogactwa.

Myśleć o tym, czego się chce, oznacza myśleć o PRAWDZIE, bez zwracania uwagi na pozory.
Każdy ma naturalną i wrodzoną moc myślenia o tym, o czym chce myśleć, jednak myślenie takie
wymaga dużo więcej wysiłku niż  myślenie sugerujące się pozorami. Myśleć zgodnie z pozorami
jest łatwo; myślenie o prawdzie niezależnie od pozorów jest wyczerpujące i wymaga wydatku
większej ilości energii niż  każda inna praca.

Nie istnieje inna praca, od której ludzie kurczą się tak, jak dzieje się to w przypadku ciagłego
i wytrwałego myślenia; to jest najcięższa praca na swiecie. Sprawdza się to wyjątkowo w przypadku,
gdy prawda odbiega od pozorów. Każda widoczna forma w rzeczywistym świecie wytwarza w umyśle obserwatora odpowiadająca jej formę myślową; zjawisko to można powstrzymać wyłącznie
utrzymując myśl o PRAWDZIE.

Patrzenie na manifestację choroby wytworzy w twoim umyśle jej myślowy odpowiednik,
a ostatecznie - wytworzy chorobę w twoim ciele,chyba że będziesz utrzymywał w umyśle świadomość prawdy, którą jest brak choroby; choroba jest tylko pozorem, rzeczywistością jest zdrowie.

Obserwowanie pozorów biedy wytworzy odpowiadające formy w twoim umyśle, chyba że będziesz
pielęgnował myśl, że prawdą jest brak biedy; istnieje tylko obfitość.Myślenie o zdrowiu będąc otoczonym przez oznaki choroby, albo myślenie o bogactwie będąc w centrum manifestacji biedy, wymaga mocy;jednak ten, kto zdobędzie owa moc, zostanie Mistrzem Umysłu. Będzie mógł stawić czoła przeznaczeniu;będzie mógł mieć co tylko zapragnie.

Osiągnąć taką moc można jedynie przez trzymanie się podstawowego faktu leżącego pod fasadą
rzeczywistości; faktu, jakim jest istnienie wyłacznie Myślącej Substancji, z której wszystkie inne
rzeczy sa stworzone.Następnie musimy uchwycić się prawdy, że każda myśl istniejąca w tej substancji staje się forma, a człowiek może odcisnąć swoje własne myśli na niej i spowodować, że przybiorą formę i staną się materialnymi rzeczami.

Kiedy zdamy sobie z tego sprawę, opuszczają nas wątpliwości i strach, gdy wiemy, że możemy
stworzyć co tylko zechcemy; że możemy mieć co tylko chcemy mieć, i możemy być kim chcemy być. Pierwszym krokiem do zdobycia bogactwa jest przyswojenie sobie trzech fundamentalnych
twierdzeń przytoczonych wcześniej w tym rozdziale; i aby podkreslić je tak, jak na to zasługują, powtórzę je jeszcze raz.

Wszystkie rzeczy stworzone są z inteligentnej substancji,która w swoim pierwotnym stanie wypełnia
i przenika przestrzenie wszechświata.Myśl znajdująca sie w tej substancji wytwarza rzecz, którą obrazuje.Człowiek potrafi wyobrażać sobie rzeczy, a poprzez odciskanie swoich myśli na bezkształtnej substancji potrafi sprawić, że rzeczy te zostają stworzone w rzeczywistości.

Musisz odrzucić wszelkie inne koncepcje wszechświata poza tą jedną, monistyczną; musisz ciągle o niej myśleć i rozwijać ją, a zapadnie głęboko w twój umysł i stanie się myśleniem nawykowym.
Czytaj powyższe stwierdzenia ciągle i ciągle; wyryj każde ich słowo w pamięci i rozmyślaj nad nimi dotąd, a nie zaczniesz niezłomnie w nie wierzyć. Jeżeli dopadnie cię zwątpienie,odrzuć je i potraktuj jak grzech. Nie pytaj w jaki sposób może to być prawdą, ani nie spekuluj czy w ogóle jest prawdą; po prostu weź to na wiarę.


Nauka bogacenia się zaczyna się od całkowitej akceptacji tej wiary.

Wallace D. Wattles

Istnieje naukowa metoda wzbogacania się

Istnieje naukowa metoda wzbogacania się, i jest to nauka ścisła, tak jak algebra czy arytmetyka.

Istnieją określone prawa, które rządzą procesem zdobywania bogactw; gdy człowiek opanuje te
prawa i będzie postępować według nich, zacznie bogacić się z matematyczną precyzją.Posiadanie pieniędzy i dóbr jest nastepstwem robienia rzeczy we właściwy sposób; wszyscy postepujący w ów Właściwy Sposób, czy to świadomie,czy też  nie, bogacą się; pozostali, którzy nie postępują we Właściwy Sposób, nie ważne jak ciężko by pracowali bądź jak zdolni by nie byli, pozostają biedni.
Prawem przyrody jedna i ta sama przyczyna powoduje zawsze identyczny skutek; tak więc każdy

mężczyzna bądź kobieta postępując we właściwy sposób bezbłędnie osiągnie bogactwo.Prawdziwość powyższych stwierdzeń pokazują następujące fakty.

Bogacenie się nie jest zależne od środowiska,gdy jeżeli byłoby odwrotnie, wszyscy ludzie z określonej dzielnicy staliby się zamożni; mieszkańcy jednego miasta byliby bogaci, a z kolei
innego - biedni; bądź też  mieszkańcy jednego stanu opływaliby w bogactwa, a drugiego, sąsiedniego
- byliby biedakami.

Jednak gdziekolwiek by nie popatrzeć, biedni i bogaci żyją obok siebie, w tym samym środowisku,
często wykonując te same zawody. Kiedy dwie osoby mieszkają w tej samej okolicy, pracują w tym samym biznesie, i jedna z nich bogaci się, a jednocześnie druga pozostaje biedna, dowodzi to tego, że bogacenie się nie jest wyłącznie kwestią środowiska. Niektóre ze środowisk mogą być bardziej sprzyjające od innych, jednak gdy sposród dwóch osób będących w tym samym biznesie i z tego samego sąsiedztwa jedna bogaci się, a druga nie, musi to wskazywać na to,że bogacenie się jest wynikiem postępowania we Właściwy Sposób.

I dalej, umiejętność robienia rzeczy w ów właściwy sposób nie jest wynikiem posiadania talentu,
gdy wielu bardzo utalentowanych ludzi pozostaje biednymi, gdy inni, mało utalentowani,bogacą się.
Studiując osoby które doszły do bogactwa odkrywamy,że są przeciętni we wszystkich detalach,
nie mający ani większych talentów, ani lepszych umiejętności ni inni ludzie. Oczywistym jest, że wzbogacili się nie dzięki posiadaniu talentu czy umiejętności, których nie mają inni, lecz dzięki temu,  że postępowali we Właściwy Sposób.

Bogacenie się nie jest wynikiem oszczędzania czy "ciułania"; wiele bardzo oszczędnych osób jest
biednych, gdy jednocześnie wśród bogatych są osoby swawolnie szastające pieniędzmi.Wzbogacanie się nie jest równie wynikiem robienia czegoś, czego nie potrafią zrobić inni;dwie osoby w tym samym biznesie często robia prawie dokładnie to samo, a jedna z nich bogaci się, gdy druga pozostaje biedna lub bankrutuje.

Biorac pod uwagę wszystkie te przykłady musimy dojść do wniosku, że bogacenie się jest rezultatem
robienia rzeczy we Właściwy Sposób.Jeżeli istotnie bogacenie się jest wynikiem działania we Właściwy Sposób, i jeżeli określona przyczyna zawsze powoduje określony skutek,to każdy mężczyzna i każda kobieta postępując w ten sposób może się wzbogacić, a prawidło to może zostać włożone w ramy nauki ścisłej.

W tym miejscu powstaje pytanie, czy postępowanie w ten Własciwy Sposób nie jest aby tak trudne, że tylko niewielu jest w stanie to robić.Nie może to być prawdą, jak juz  zostało to pokazane
wyżej, jeżeli rozważamy naturalne predyspozycje.Bogacą się ludzie utalentowani i beztalencia;
bogacą się ludzie błyskotliwi i ludzie najzwyczajniej głupi; ludzie bardzo silni fizycznie bogacą się na równi z ludźmi słabymi i chorowitymi.

Oczywiście konieczny jest pewien stopień zdolności myślenia i rozumienia; ale jeżeli rozważamy
cechy wrodzone, każdy mężczyzna i każda kobieta mający na tyle sił intelektualnych by czytać i rozumieć te słowa, mogą z całą pewnością wzbogacić się.

Także, jak widzieliśmy, środowisko nie jest znaczącą kwestią. Lokalizacja oczywiście ma znaczenie;
nikt przecież  nie zakłada biznesu w sercu Sahary mając nadzieję na sukces. Z bogaceniem  wiąże się konieczność robienia interesów z ludźmi i znajdowania się tam, gdzie ten kontakt jest mozliwy; 

a jeżeli ci ludzie chcą robić interesy w ten sam sposób co ty, to tym lepiej.

Ma to sens tak długo, jak długo mówimy o środowisku.Jeżeli ktokolwiek w twoim mieście może się
wzbogacić, możesz i ty; jezeli ktokolwiek w twoim stanie może się wzbogacić, ty możesz także.
I dalej, nie jest istotny wybór jakiejś konkretnej branży lub zawodu. Ludzie bogacą się w każdej
branży i w każdym zawodzie; tymczasem ich sąsiedzi o tym samym zawodzie czy z tej samej
branży pozostają biedni.

Prawdą jest,że będziesz lepiej pracował w biznesie,który lubisz i który znasz; a jeśli dysponujesz
dobrze rozwinieęymi talentami, najlepiej będziesz sobie radził w biznesie, w którym będziesz mógł z nich skorzystać.Równie lepiej będziesz sobie radził w biznesie,który pasuje do twojej lokalizacji; lodziarnia będzie funkcjonowała lepiej w ciepłym klimacie niż na Grenlandii, a połów łososia będzie miał sens na Północnym Zachodzie, a nie na Florydzie,gdzie łososia nie ma.

Mimo tych wszystkich ogólnych ograniczeń umiejętność wzbogacenia się nie jest zależna od twojego zaangażowania w jakiś konkretny rodzaj biznesu, lecz od nauczenia się postępowania we Własciwy Sposób. Jeżeli obecnie prowadzisz interesyw danej branży i nie wzbogacasz się, podczas gdy wszyscy wokół w tej samej branży robią fortunę, to jest to spowodowane tym, że nie robisz rzeczy w taki sposób, w jaki robia je te właśnie bogacące się osoby.

Brak kapitału nie powstrzymuje nikogo od wzbogacenia się. Prawdą jest, że posiadanie kapitału
ułatwia i przyspiesza proces; jednak osoba posiadająca kapitał jest już  bogata i nie musi zastanawiać
się, jak bogatą zostać. Nieważne jak biedny możesz być, jeżeli zaczniesz postępować we Właściwy Sposób, zaczniesz się bogacić; i zaczniesz mieć kapitał. Zdobywanie kapitału jest częścią procesu stawania się bogatym; jest cześcią efektów, które pojawią się w wyniku postępowania we Właściwy Sposób. Możesz być najbiedniejszym człowiekiem na kontynencie, siedzieć po uszy w długach; 

możesz nie mieć ani przyjaciół, ani wpływów, ani zasobów; jednak gdy zaczniesz robić rzeczy w ten sposób, musisz nieodwołalnie zacząć się bogacić, gdy ta sama przyczyna zawsze powoduje ten sam skutek. 

Jeżeli nie posiadasz kapitału, możesz go zdobyć; jeżeli robisz biznes w złej branży, możesz zacząć robić go w dobrej; jeżeli jesteś w złej lokalizacji, możesz znaleźć lepszą; i możesz to wszystko osiągnąć będąc w swoim obecnym biznesie,w swojej obecnej lokalizacji, działając we Właściwy Sposób,efektem tego jest sukces.

Wallace D. Wattles

Naukowa metoda wzbogacania się.

Nauka wzbogacania się jest najszlachetniejszą z nauk.

„Niepowodzenie jest wykluczone."

Podstawą rozwoju w każdej dziedzinie ludzkiej doskonałości musi być nauka wzbogacania się."
Masz prawo do bogactwa.Cokolwiek by nie zostało powiedziane ku czci biedy faktem jest, że nie ma sposobu na spełnione,pełne sukcesów życie, dopóki nie osiągnie się finansowego bogactwa.

Żaden człowiek nie dojdzie do szczytu możliwości ani swoich talentów,ani ducha, nie posiadając mnóstwa pieniędzy;gdy aby rozwinąć talenty i ducha potrzebuje wielu rzeczy, których nie może mieć, jeśli nie ma za co ich nabyć.

Człowiek rozwija się umysłowo, duchowo i fizycznie korzystając z rzeczy, i aby z nich korzystać
muszą być jego własnością, gdy takie reguły narzuca organizacja społeczeństwa, w którym
żyje; wynika z tego, że podstawą rozwoju w każdej dziedzinie ludzkiej doskonałości musi być nauka wzbogacania sie.

Celem każdej żywej istoty jest rozwój, i każda żywa istota ma bezwzględne prawo sięgania po
doskonałość we wszystkich obszarach swego istnienia.Prawo do życia posiadane przez człowieka oznacza także prawo do swobodnego i nieograniczonego korzystania z rzeczy potrzebnych do osiągnięcia najpełniejszego rozwoju intelektualnego,duchowego i fizycznego; inaczej mówiac, oznacza prawo do bogactwa.

Nikt nie powinien być usatysfakcjonowany znikomą ilością jeżeli jest zdolny do wykorzystania
i cieszenia się większą liczbą rzeczy.Natura kieruje się jednym prawem, a jest nim ciągły postęp i rozwój życia; każdy człowiek powinien mieć wszystko to, dzięki czemu będzie mógł wypełniać to prawo; życie pełne elegancji,piękna i bogactwa; ukontentowanie niedostatkiem jest pogwałceniem tego prawa.

Człowiek jest bogaty wtedy, gdy posiada wszystko czego pragnie i czego potrzebuje do życia tak pełnego, jakie tylko jest w stanie prowadzić;człowiek nie posiadający mnóstwa pieniędzy nie może mieć wszystkiego czego pragnie i czego potrzebuje. Życie osiągnęło taki poziom i stało się tak złożone, że najzwyklejszy mężczyzna bądź kobieta potrzebuje ogromnego zasobu bogactw by chociażby zbliżyć się do jego pełni.

Każda osoba naturalnie pragnie stać się wszystkim,czym tylko jest w stanie zostać; pragnienie
przekształcenia wewnętrznych możliwości w rzeczywistość leży w ludzkiej naturze; odczuwaniu
pragnienia osiągnięcia pełni rozwoju nie możemy w żaden sposób zaradzić. Sukces w życiu oznacza stanie się tym, kim pragnie się zostać;możesz stać się kim pragniesz jedynie robiac użytek z rzeczy, a swobodnie korzystać z rzeczy możesz jedynie wtedy, gdy jestes na tyle bogaty by je nabyć. 

Zrozumienie nauki wzbogacania się jest więc koniecznością.W checi bycia bogatym nie ma nic niewłaściwego.Pożądanie pieniędzy jest w swej istocie pragnieniem bogatszego, pełniejszego i obfitszego życia; pragnienie to jest godne pochwały. Człowiek nie chcący pełniejszego życia jest anormalny,tak samo jak człowiek nie chcący takiej ilości pieniędzy, która pozwoliłaby mu kupić wszystko,czego pragnie.

Istnieją trzy aspekty ludzkiego życia: ciało, umysł i dusza. Żaden z tych aspektów nie jest lepszy
czy bardziej święty od pozostałych; wszystkie mają jednakową wartość, i żaden z nich - ani ciało,
ani umysł, ani dusza - nie może osiągnąć pełni,jeżeli pozostałe zostaną ograniczone i pozbawione
uwagi. Życie tylko potrzebami duszy a zaprzeczanie potrzebom umysłu i ciała nie jest ani właściwe, ani szlachetne; takie samo jest równie życie wyłącznie dla umysłu z pominięciem potrzeb ciała bądź duszy.

Wszyscy doskonale znamy okropne skutki zycia dla ciała, a zaniedbywania umysłu i duszy; 

i wszyscy zdajemy sobie sprawę, że prawdziwe życie oznacza uzewnętrznienie wszystkiego, co
człowiek jest w stanie dać z siebie dzięki ciału,dzięki intelektowi, i dzięki duszy. Jak by na to
nie patrzeć, nikt nie może zdobyć prawdziwego szczęścia i zadowolenia, dopóki nie żyje pełnią
możliwości ciała, umysłu i duszy. Wszędzie tam, gdzie istnieje niezrealizowany potencjał, gdzie
istnieje niewykorzystana możliwość, jest równie  niezaspokojone pragnienie. Pragnienie jest mo -
żliwością szukającą sposobu ekspresji, bądź potencjałem szukającym drogi realizacji.

Człowiek nie może żyć pełnią życia fizycznego bez dobrego jedzenia, wygodnego ubrania i ciepłego
schronienia; a także pracując ponad siły.Odpoczynek i rekreacja należą równie do potrzeb ciała.
Człowiek nie może żyć pełnią życia umysłowego bez książek i czasu do ich studiowania, bez mo -
żliwości podróżowania i prowadzenia obserwacji,bądź bez intelektualnego towarzystwa.

By żyć pełnią życia umysłowego musi mieć możliwość intelektualnej rozrywki, musi otaczać się
dziełami sztuki oraz całym pięknem, jakie jest w stanie spożytkować i docenić.By życ pełnią życia duchowego, człowiek musi doznawać miłości, a niedostatek ogranicza możliwości jej ekspresji.

Największe szczęście człowiek osiąga obdarowując tych, których kocha; miłość uzewnętrznia się
w sposób naturalny i spontaniczny w dawaniu.Mężczyzna nieposiadający nic co mógłby dać nie
jest w stanie godnie ząjąć miejsca jako matka   lub ojciec, jako członek społeczeństwa, jako człowiek.

Dopiero osiagając pełnę życia fizycznego przez korzystanie z rzeczy materialnych rozwija swój
umysł i odkrywa ducha. Tak więc bycie bogatym jest najwyższą koniecznością.

Twoje pragnienie zdobycia bogactwa jest zupełnie naturalne; jeżeli jesteś normalnym mężczyzną
bądź normalną kobietą, nie możesz nic na to poradzić.Tak więc najlepsze co możesz zrobić, to
poświęcić Nauce Tworzenia Bogactwa całą swoją uwagę, gdy jest to najważniejsza i najszlachetniejsza z nauk. 

Jeżeli zaś odrzucasz jej poznanie, nie wypełniasz tym samym swojego obowiązku wobec siebie, wobec Boga i ludzkości; jako że nie możesz służyć Bogu ani ludzkości bardziej, niż możesz samemu sobie.

Wallace D. Wattles

Czym jest pełen sukces.

Zanim zaczniemy, musimy się skupić na 6 najważniejszych punktach sukcesu. Dla wszystkich są one takie same. 

Słyszałem to setki razy i setki razy analizowałem. Mówi o tym Zig Ziglar w swoim „Born to Win”; Brian Tracy w „Psychology of Achievement”, przekazuje to również Anthony Robbins w swoim „Power to Influence”.

1. Spokój ducha.
Wszyscy najwięksi przywódcy duchowi, psychologowie, filozofowie pokazują, jak można osiągnąć upragniony spokój ducha. Innymi słowy - mówiąc „spokój ducha”, mam na myśli: wolność od strachu, wolność od gniewu, wolność od winy. Jest to zresztą największy problem XXI wieku. Chodzi o to, że kładziesz się spać ze spokojem ducha i wstajesz z takim samym pozytywnym nastawieniem.

2. Zdrowie oraz wysoki poziom energii witalnej.
Gdy nie mamy zdrowia, samopoczucie jest niskie, nigdy nie będziemy w pełni się cieszyć życiem. Nie osiągniemy także nigdy spokoju ducha.

3. Stosunki międzyludzkie.
To jak zachowujemy się w stosunku do innych. Jak bardzo jesteśmy pomocni, lubiani.

4. Finansowa wolność.
Pod pojęciem finansowa wolność mamy na myśli, że masz tyle pieniędzy, że nie musisz się o nie martwić. Dla jednej osoby to będzie 40 tysięcy rocznie, dla innej 500 tysięcy rocznie. Głównym założeniem jest jednak to, że nie martwisz się tutaj o przetrwanie do „pierwszego”. Nie można cieszyć się życiem, gdy martwisz się, skąd weźmiesz pieniądze na zapłacenie rachunków.

5. Cele i ustalone wartości.
Żeby w pełni funkcjonować jako ludzie musimy mieć cele, do których dążymy i znać wartości, które reprezentujemy.

6. Samorealizacja, którą Maslow określił w swojej piramidzie potrzeb. 

Cokolwiek jesteś w stanie sobie wyobrazić , możesz to osiągnąć. 

Czy realizujemy swój pełen potencjał?

Żyjemy w najbardziej bogatym okresie historii, jaki ludzkość zna. Nasz standard życia jest tak wysoki, że 50 lat temu moglibyśmy tylko pomarzyć o takim. Jednak są ludzie, którzy żyją w krańcowej desperacji, są niezadowoleni ze swojej pracy, niezadowoleni ze swojego życia, rodziny, znajomych, palą, piją za dużo. Dlaczego tak jest?

Rodzimy się bez podręcznika. Wyobraź sobie, że obok Ciebie siedzi fachowiec, który dostarczył Ci instrukcję obsługi i krok po kroku pokazał, jak wgrać najnowsze oprogramowanie oraz jak po tym systemie swobodnie się poruszać. Gdy zaczniesz poruszać się jak ekspert, zrobisz postępy w Twojej pracy, jakość i ilość wyników osiąganych będzie się stale zwiększać.

Wiem, że chcesz więcej od życia. Chcesz polepszyć stosunki międzyludzkie. Każdy chce być szczęśliwszy, zdrowszy, posiadać zabezpieczenie finansowe, mieć dobre stosunki z rodziną.

Mam dla Ciebie wyzwanie. Musisz przejąć kontrolę nad każdym aspektem Twojego życia. Twoim zadaniem będzie korzystanie z tej wiedzy, którą tu zdobędziesz, a nie tylko wysłuchanie jej. Moim pytaniem dla Ciebie jest: jak możesz natychmiast przejąć kontrole nad swoim życiem?

Każdy ma z nas talent, dar, umiejętności, które czekają tylko, aby je odkryć. 

Powyższy tekst jest fragmentem ebooka "Odrodzenie Feniksa" Nikodema Marszałka.

Zasada Pareto.

Zasada 80/20 głosi, że 80% wyników wypływa tylko z 20% przyczyn, inaczej mówiąc skromniejszymi środkami i mniejszym wysiłkiem można osiągnąć większe efekty. 

Schemat leżący u podstaw tej zasady został odkryty w roku 1897 przez włoskiego ekonomistę Vilfreda Pareto.

Zasada 80/20 jest tak cenna dlatego, że idzie na przekór intuicji. Oczekujemy zwykle, że wszystkie przyczyny będą miały z grubsza taką samą wagę, że wszyscy klienci są równie cenni, że każda cząstka firmy, każdy produkt i każda złotówka przychodów ze sprzedaży jest równie dobra jak każda inna. Tymczasem jest zupełnie inaczej, opierając się na tej zasadzie należy wyodrębnić tylko najbardziej kluczowe czynniki przyczyniające się do największej ilości wyników.

Kilka przykładów
20% produktów firmy daje jej 80% zysków
20% klientów przynosi nam 80% wartości sprzedaży
20% kryminalistów popełnia 80% przestępstw
20% kierowców powoduje 80% wypadków
20% słownictwa wystarczy by móc czytać 80% tekstów w jezyku
20% powierzchni dywanu przypada na 80% zużycia
20% ubrań nosimy przez 80% czasu
20% naszej pracy daje 80% efektów
20% naszego życia daje nam 80% szczęścia

Liczb 80 i 20 nie należy traktować jako jedynie słuszne, są one tylko najczęściej pojawiającą się w obserwacjach, równie dobrze może to być inna proporcja. Słuszne w tej zasadzie jest to, że nie zdarza się aby 100% nakładów przynosiło 100% efektów. Kierując się tą zasadą należy wyszukiwać te czynności które przynoszą największe efekty pomijając inne mniej wartościowe, optymalizując w ten sposób nasze działania.

Dlaczego powinniśmy troszczyć się o zasadę 80/20? Bez względu na to, czy zdajemy sobie z tego sprawę, czy też nie, zasada ta stosuje się do naszego życia, naszej społeczności i miejsca pracy. Zrozumienie zasady 80/20 daje nam głęboki wgląd w to, co rzeczywiście dzieje się w otaczającym nas świecie.

Jak wykorzystać zasadę pareto?

Świadomość tej zasady może być naprawdę cenną wiedzą. Pamiętaj - żaden człowiek nie jest w stanie zrobić wszystkiego. Dlatego właśnie dobrze jest wybierać te rzeczy, te czynności które przynoszą najwiecej efektów. Taki optymalny wybór pozwala na osiągnięcie znacznie większych efektów, bo robimy tylko to co rzeczywiście jest potrzebne.

Załóżmy hipotetyczną sytuację, dwie osoby uczą się na egzamin:
Tomek, ma przed sobą dwie książki i notatki (30 str) i ślęczy już od trzech dni, próbując wszystko zrozumieć i wszystkiego sie nauczyć.Dorota natomiast ma streszczone notatki (6 str), i dwa rozdziały skserowane z książki, i nauczyła się wszystkiego na dzień przed egzaminem.

Tomek ledwo zdaje ezgamin na 3, a Dorota zdaje na 4. Dlaczego? - bo Tomek nie wiedział czego dokładnie trzeba się nauczyć, a Dorota wiedziała i wybrała tylko to co rzeczywiscie miało być na egzaminie. Dorota wiedziała czym jest to 20%, która część to ta właściwa to ta którą trzeba się zająć, aby uzyskać 80% efektów (w tym wypadku oceny). Tomek natomiast nie wiedział i próbował sie nauczyć wszystkiego co nie było możliwe w takim czasie. Efekty są jakie są. Dorota zaoszczędziła czas i dostała lepszą ocenę, Tomek stracił masę czasu i ledwo zdał egamin.

W życiu ciężko jest rozpoznać która część to ta odpowiedzialna za wyniki, nie jest to takie proste. Poprzez wyrobienie w sobie postawy analityka, należy zastanawiać sie nad każdym działaniem i jego skutkami. A następnie wybierać tylko te które rzeczywiście są optymalne, które dają najwiecej efektów.

Wiedza o zasadzie Pareto moze być również przydatna w pracy w grupie, wiedza o efektywności pracy różnych członków nad różnymi czynnościami, może naprawdę dużo dać, przy rozdzielaniu prac w pracy nad projektem.

----------

Jak zwiększyć motywację?

1. Deklaracja innym tego, co mamy zrobić. 

Czyniąc to angażujemy własne ja. Nie podjęcie działania, bądź nie wykonanie zadeklarowanego zadania może wywołac w nas dysonans - nieprzyjemne napięcie - wynikający z niezgodności tego co zapowiedziliśmy, że zrobimy (działanie) z tym co robimy (brak działania). Zaistniałe napięcie motywuje nas do jego usunięcia. Najkorzystniejsze dla nas jest podjęcie działania. Jeżeli tego nie zrobimy może ucierpieć nasza sama ocena oraz nie będziemy w stanie usunąć dysonansu, gdyż mamy świadków naszego niepowodzenia.

2. Analiza celów. 

Podstawowa czynność. Jeśli wiemy co jest dla nas naprawdę ważne i na czym nam zależy łatwiej jest się za to zabrać. Jeżeli dane zadanie jest dla nas bardzo istotne może to wzbudzić w nas motywację wewnętrzną, czyli tendencję do podejmowania i kontynuowania działania ze względu na samą treść tej aktywności. Oznacza to, że samo działanie będzie dla nasz ważne i nagradzające, a zewnętrzna nagroda będąca konsekwencją tego działania odegra mniejszą rolę.

3. Zaplanowanie nagrody za wykonanie celu.

Łatwo jest zaplanować sobie przyjemną nagrodę za wykonanie zadania. Motywuje to również do pracy, ponieważ kieruje nasze myśli na oczekiwaną nagrodę, a nie na trudy podejmowanego działania. Pozytywne myśli i uczucia względem nagrody mogą zostać przeniesione na myśli i uczucia względem działania. Początkowo nieprzyjemne działanie może stać się dla nas czymś pozytywnym.

4. Wizualizacja celu - twórcze wykorzystanie wyobraźni. 

Dobrze jest wyobrazić sobie to, co ma zostać zrobione, to co chcemy osiągnąć. Dzięki wizualizacji możemy przekształcić abstrakcyjny cel w żywy, realny obraz. Sprawia to, że może wytworzyć się rzeczywiste pobudzenie fizjologiczne - niezbędy motor do podjęcia działania.

5. Analiza negatywnych konsekwencji niezrealizowania celu. 

Negatywne konsekwencje są swego rodzaju stratą, a ludzie nie lubią tracić. Świadomość tego, że niepodejmując danego działania narażamy się na pewną stratę może zachęcić nas do podjęcia tego działania i uniknięcia owej straty.

6. Analiza pozytywnych konsekwencji zrealizowania celu. 

Świadomość tego, jakie korzyści możemy mieć z podjęcia działania, a zarazem co stracimy (nie doświadczymy tych pozytywnych konsekwencji) może mieć wpływ motywujący.

7. Gwarancja 5 minut - najtrudniejszy jest pierwszy krok, trzeba po prostu zacząć. 

Pierwsze 5 minut jest najważniejsze, jeśli już coś zaczniemy robić łatwiej jest to kontynuować. Jeśli rozpoczęcie działania będziemy ciągle odkładać na później (o kolejne 5 minut itd) to prawdopodobnie nie wykonamy go w ogóle.

8. Rozpoczęcie zadania od czegoś prostego. 

Jeżeli zaczniemy od czegoś prostego, bardzo prawdopodobne, że na początku naszego działania osiągniemy sukces, a to zachęci nas do dalszej pracy. Jeśli zaczniemy od czegoś trudnego możemy ponieść porażkę, która zniechęci do kolejnych działań.

9. Metoda szwajcarskiego sera - duże zadanie do wykonania, to duży kawałek sera bez dziur. 

Z tego zadania można wyodrębnić mniejsze zadania, które są proste, mechaniczne i zajmują nie więcej niż 5-10 minut. W wolnych chwilach można zacząć od wykonywania właśnie tych zadań (zawsze można znaleźć kilka wolnych minut w ciągu dnia, po co je tracić?) Pracując tą metodą w końcu okaże się, że duże zadanie - duży kawałek sera stanie się serem szwajcarskim, który ma więcej dziur niż sera. Dziury te to już wykonane małe zadania.

10. Podniesienie znajomości przedmiotu. 

Łatwiej zabrać się do robienia czegoś, o czym dużo wiemy, zadanie nie wydaje się takie trudne. Dla kompletnego laika w danej dziedzinie może jawić się jako niewykonalne, co zniechęci go do działania. Znajomość przedmiotu umożliwia lepszą organizację działania, pozwala na wydzielenie z dużego zadania mniejszych (patrz: punkt 9.), które można szybko wykonać, dzięki czemu efektywniej wykorzystujemy czas i nasze umiejętności. Wszystko to uprawdopodabnia sukces, a chętniej zabieramy się za to, co kończy się pozytywnie.

Powyższy artykuł jest częścią definicji Motywacji zamieszczonej w Wikipedii.

Postanowienia noworoczne można spełnić.

,,Cele są marzeniami z wyznaczonym terminem spełnienia" Diana S.Hunt

Wkroczyłam na bardzo śliski temat postanowień w ogóle, a postanowień noworocznych w szczególności. Jest pewna rzecz, która mnie denerwuje w tym jak postanowienia noworoczne się traktuje. Bardzo powierzchownie z założeniem, że i tak się nie uda.

Większości ludzi i tak się nie udaje, bo wiemy, że to bardzo trudne  i lepiej żadnych nie robić, bo i tak się ich nie dotrzyma. To tak samo jak lepiej nie jeździć na rowerze, bo się człowiek może przewrócić.

Tak się utrwala powtarzany, co roku wizerunek postanowień noworocznych: podejmuje się je po to, żeby je złamać po pewnym czasie, bo to trudne. I tutaj wszystko zależy od doświadczeń. Jeżeli podejmowałeś już postanowienia noworoczne i nie udało Ci się ich spełnić, to robisz się coraz lepszy w ich niespełnieniu. Zgodnie z zasadą: stajesz się mistrzem w tym, co często powtarzasz.

Dlaczego ludzie nie spełniają postanowień noworocznych.

1.Zakładają, że się nie uda. Jeżeli masz takie przekonanie to się nie uda. Wszystko, co się będzie działo będziesz postrzegać jako potwierdzenie twojego założenia.

2. Pułapka czasu. Teraz przyznaj się. Jeżeli myślisz o postanowieniach noworocznych to w jakiej perspektywie o nich myślisz? Najprawdopodobniej zakładasz, że musisz zrealizować to co sobie wymyśliłeś do końca roku. A kto powiedział, że tak ma być? Niektóre postanowienia da się zrealizować dopiero po latach, 1 stycznia to dopiero początek podróży!

3. Pułapka daty. Kolejne zakorzenione przeświadczenie – Postanowienia robi się tylko w Nowy Rok. Nikt rozsądny nie przyzna tego otwartym tekstem, ale tendencja do odkładania wszystkiego do 1 stycznia, albo w ogóle do 1szego następnego miesiąca, poniedziałku jest bardzo widoczna. Rzeczywistość: rób postanowienia wtedy, kiedy Ci przyjdą do głowy. Zazwyczaj dzieje się to w momentach dla Ciebie ważnych jak urodziny, ślub, rozpoczęcie nowej pracy. Wykorzystaj te momenty i emocje, które się wtedy budzą.

4. Pułapka pierwszego rozwiązania. Zazwyczaj wypisujesz sobie postanowienia, jeżeli to robisz, i zaczynasz je realizować. Po pewnym czasie nie wychodzi i albo się zastanawiasz dlaczego,, albo rzucasz wszystko w cholerę. Ukryte założenie – to co sobie wypisałem mam zrealizować kropka w kropkę. A kto Ci to powiedział? Rzeczywistość jest taka, że w trakcie możesz powiedzieć „Nie do końca to chciałem osiągnąć. To postanowienie jest bez sensu, wcale go nie chcę, a to chcę przeformułować.". I to jest ok. Uczysz się po drodze.

5. Nieznajomość motywów. Wypisując sobie listę np. chcę stracić na wadze uważamy sprawę za zakończoną. Mój cel to utrata wagi. Pytanie czy na pewno. Dlaczego chcesz stracić na wadze? Odpowiedź: będę się czuł pewniej, będę mógł spokojnie powiedzieć o sobie, że jestem przykładem dla moich dzieci, będę miał więcej energii i bardziej będę cieszył się życiem. Za każdym z celów kryje się emocja, jeżeli zidentyfikujesz jaka, dotrzesz dużo bliżej prawdziwego celu

6. Pułapka spisywania. Spisywanie celów i ich sprawdzanie to nuda i sztywniactwo. Może i tak spisanie tego na kartce może być nudne. Ale znowu, kto powiedział, że jesteś ograniczony do pisania? Możesz zrobić tablicę wizualizacyjną , możesz zrobić videoclip, grafitti, narysować kredkami, ulepić. Im bardziej to zaangażuje Twoją kreatywność i emocje tym lepiej. Śmiało. Nie ograniczaj się.

I jeszcze jedna ważna rzecz, o której chcę, żebyś pamiętał. W procesie od postanowień do przełożenia ich na cele najważniejsze jest pilnowanie tego, żeby pamiętać o emocjach, które Cię nakręciły. 

Dzięki temu szanse na realizację rosną.